
مدتها بود که فقط برای خودم مینوشتم. گاهی نوشتهها به یک پایان میرسیدند و گاهی هم روانه سطل اشغال میشدند. آنچنان حرفی هم برای نوشتن نداشتم. اغلب نوشتهها به افکار و اتفاقات روزانه مربوط بودند. اما بعد از یک آرامش، دوباره بیشتر فکر میکنم، بیشتر تحلیل میکنم، بیشتر به دنبال هدف میروم. زندگی گاهی واقعا به یک استراحت طولانی نیاز دارد، به مدتی نبودن، فکر نکردن، رها شدن. نه از سر تنبلی، به نظر من ما آدمها هم گاهی باطریهایمان تمام میشود. باید بی حرکت به شارژ وصل بشیم و استراحت کنیم. البته تکرار چند باره این کار تقریبا غیر ممکن است اما بای...
ادامه مطلب